Sunday, April 25, 2010

နင္နဲ႔ငါ

ခဏေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနလိုက္ဖို႔အေရးေတာင္
ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ၾကား ဘာအတားအဆီးေတြ ရွိေနရျပန္သလဲ

တစ္ဖက္သတ္ရွိေနတဲ့ သစၥာေတြနဲ႔ ငါကေတာ့
အရူးတစ္ပိုင္းလား ႏွစ္ပိုင္းလားေတာင္ မသိေတာ့ဘူး

Saturday, April 10, 2010

အတင္း မက္ခဲ့တဲ့ ေအပရယ္ အိပ္မက္တစ္စံု



အိပ္မက္လွလွေလးတစ္ခုရဖို႔ နည္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ႀကိဳးစားလိုက္ရတယ္

ေနာက္ဆံုးေတာ့ ကၽြန္မရဲ႕ အိပ္မက္ အပိုင္းအစေလးတစ္ခုကို

သူ႔ လက္ထဲအေရာက္ ပို႔ႏိုင္ခဲ့တယ္

Sunday, April 4, 2010

ေအပရယ္ အိပ္မက္ ၅ ရက္ေျမာက္တဲ့အခါ ..

အဲဒီေန႔ကို တစ္ေလာကလံုး ေကာင္းခ်ီးျပဳၾကပါ

ခ်ီးေျမႇာက္မႈ အသံေတြနဲ႔ ေကာင္းကင္တခြင္လံုး လင္းလက္သြားပါေစ

ေမတၱာဓာတ္ေတြနဲ႔ ျခယ္သထားတဲ့ အဲဒီ ၅ ရက္ေျမာက္ အခါဟာ

ဒီကမၻာ ေလာကတစ္ခုလံုးမွာ ျပက္ထင္ ေတာက္ပမႈ အ႐ွိဆံုး ျဖစ္ပါေစ

Thursday, March 11, 2010

ဆန္းျပား ေခတ္မီ .. အပန္းေျပမႈေတြနဲ႔ ေနျပည္ေတာ္ ေရပန္းဥယ်ာဥ္


ေနျပည္ေတာ္ကို အလည္ေရာက္ခဲ႔တ႔ဲ အားလပ္ရက္ စေန တနဂၤေႏြ ခရီးမွာ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းေန႔ စေန႔ ေန႔မနက္မွာ ၂၀၀၈ ႏိုဝင္ဘာ ၁၉ က တစ္ေခါက္ ေရာက္ခဲ႔တဲ႔ တိရစၦာန္ဥယ်ာဥ္ကို ဒုတိယအႀကိမ္ အျဖစ္ သြားလည္ခဲ႔ပါတယ္။ တိရစၦာန္ ဥယ်ာဥ္အေၾကာင္းကေတာ့ ကၽြန္မရဲ႕ အရင္ပို႔စ္တစ္ခု ျဖစ္တဲ့ ေနျပည္ေတာ္ တစ္ရက္တာခရီး မွာ ေတာ္ေတာ္ေလး ေရးၿပီးၿပီမို႔ ဒီတစ္ခါ ထပ္ေရးခ်င္တာက ျပန္ကာနီး အပန္းေျဖေရာက္ရွိခဲ႔တဲ့ ေရပန္းဥယ်ာဥ္အေၾကာင္းပါ။

Wednesday, March 10, 2010

ချစ်သူရဲ့ ကိုယ်သင်းရနံ့နဲ့ ဖြာဆင်းနေတဲ့ ည ..

မြူပါးပါး ဖုန်ပါးပါး မျှော်လင့်ခြင်းများများ ..

အဲဒီညကိုက အလိုလို မျှော်လင့်ချင်စရာ ကောင်းနေတာ

အခန်းပြင်မှာ လက်ဖြာနေတဲ့ နီယွန် ရောင်စဉ်တွေထဲ

ချစ်သူရဲ့ ရနံ့က ပါးလျ ည့ံသက်စွာ ကပ်ညိလို့

တစ်နေ့လုံး မက်ခဲ့ရတဲ့ အိပ်မက်ထဲ တွယ်ငြိ ပျော်ဝင်

လှလိုက်တဲ့ နေရောင်ဖြာ နေ့ခင်းလေးရယ်..

Sunday, February 28, 2010

ႏြားေျခရာခြက္ထဲကည

ငါက
လမင္းႀကီးပဲျမင္လို႔…
မရိပ္မသိမ္းႏိုင္အသက္ရွဳသံေတြနဲ႔
ညအေသေတြြထဲေမ်ာပါ
သက္ျပင္းလည္းခ်ရျပန္ၿပီ။

Saturday, February 27, 2010

စိတ္ေသာကမ်ားနဲ႔ တစ္စံုတစ္ရာေသာ ထြက္ေပါက္မ်ား

လူေတြ ႐ွင္သန္ေနထိုင္ရတဲ႔ ေလာကႀကီးမွာ ပူေလာင္ ရွတစရာ ျပင္းျပတဲ႔ ခံစားခ်က္ေတြက အမ်ားသားပါ။ ဥပမာ - ႐ံုးသူ ႐ံုးသားေတြက တစ္ေန႔ တစ္ေန႔ ရံုးကို အခ်ိန္မီမေရာက္မွာ ပူရ၊ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူေတြက အိမ္စာ မလုပ္လို႔ ဆရာ ဆူမွာ ေတြးၿပီး ပူရ၊ ကိုယ္ပိုင္ကား မစီးႏိုင္တဲ႔ သူေတြက ဘတ္စ္ကား မမီမွာ စိုးလို႔ ပူရ၊ မီရင္ေတာင္ ထိုင္စရာ ထိုင္ခံုေလးမွ ရပါ႔မလားလို႔ ေတြးပူရ၊ ကိုယ္ပိုင္ကား စီးႏိုင္သူေတြက်ေတာ႔လည္း ကားပါကင္ရပါ႔မလား၊ ရရင္ေတာင္ ေနရာေကာင္းေလး ဟုတ္ပါ႔မလားလို႔ ပူပင္ရ ဆိုတဲ႔ ကိစၥေတြက စလို႔ ကိုယ္႔မိသားစုဝင္ ဒါမွမဟုတ္ ကိုယ္ သိပ္ခ်စ္တဲ႔သူ တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ဆံုး႐ံႈးလိုက္ရလို႔ ပူေလာင္ရ၊ ကိုယ္တိုင္ ေသျခင္းတရားနဲ႔ ႀကံဳရေတာ႔မယ္ဆိုတာ အေသအခ်ာ သိထားရလို႔ ပူေလာင္ရ၊ အဲဒီလို ပူပင္ေသာကေတြနဲ႔ တစ္ေန႔ တစ္ေန႔ လံုးပမ္း ေနထိုင္ေနရတာ။