ဘုန္းေနသြန္းရဲ႕လက္ရာ...

ရင္ကြဲနာ

မိုးေတြရြာေနတဲ႔အခါ
မင္းမွာအရိပ္တစ္ခုရွိေနရဲ႔လား
မသိစိတ္က
ေနာင္ဘ၀အထိဖ်က္လို႔ျပင္လို႔မရတဲ႔
ေက်ာက္စာ.......

ညီမွ်ျခင္း

ေလာကၾကီးကမရွိတာကိုအရွိလုပ္ျပီး
ညီမွ်ျခင္းဆိုတဲ႔ေ၀ါဟာရနဲ႔သေကၤတကိုဖန္တီးထားတယ္
၁=၁ ဆိုတာမွာေတာင္ ၁ ခ်င္းက အရြယ္တူခ်င္မွတူမယ္
ဘယ္မွာတူညီမွ်ေနလို႔တုန္း
၁၀ တန္ပါတယ္လို႔တံဆိပ္ကပ္ထားရံုနဲ႔လည္း
ပစၥည္းတစ္ခုက အဲဒီေလာက္တန္ဖိုးနဲ႔ညီတယ္လို႔မဆိုသာပါဘူး

လြမ္းတဲ႔ည

အခ်စ္ဆိုတာကိုေၾကာက္ပါတယ္
ဒါေတာင္
ဒီညအလြမ္းေတြသည္းေနေသး
ေနထြက္ေန၀င္ေတြက မဆန္းဘူးကြယ္႔

လရိပ္ျပာသို႔..........

လရိပ္ျပာေရ....
အားပါးတရရယ္ေနလိုက္စမ္း
အစြန္းေရာက္တယ္ဆိုတာဘာမွမေကာင္းဘူးေလ
ေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ဆိုတာေတာ႔ရွိပေစ။
ႏွစ္တိုင္းတရားစခန္းေတြေျပးေျပးေနတာေတာင္
ကိုယ္႔စိတ္နဲ႔ကိုယ္႔ကိုယ္
တစ္သားတည္းမက်ေသးတာစဥ္းစားစရာ။
လရိပ္ျပာ....
မႏွစ္ကပိေတာက္ေတြလို
ဒီႏွစ္လည္း၀ါထိန္စြာလွေနဦးမွာလို႔ေတာ႔မထင္ေခ်နဲ႔
သူ႕သေဘာ...ကုိယ္႔သေဘာ...
ဘယ္အရာကမွဘယ္အရာကိုမပိုင္ေလဘူး။
မနက္ျဖန္သန္ဘက္ဆိုပဲ
အၾကိမ္ ၃၀ ေျမာက္လက္ေဆာင္ရေတာ႔မယ္
လိုခ်င္ေလာဘေတြေ၀ေနျမဲပါလား။
လရိပ္ျပာ....
တစ္ခုရွိေသးတယ္
ဘယ္သူ႔ကိုမွအစြန္းေရာက္မခ်စ္မိေလနဲ႔တဲ႔
ပူျပင္းတဲ႔ဓာတ္ခံတစ္ခုနဲ႔ေတာ႔ထင္ရာေလွ်ာက္မလုပ္နဲ႔ေပါ႔
သက္ရွိေတြကိုနားလည္ေပးလိုက္ပါ
မပိုင္တဲ႔ျဖစ္တည္မွုေတြနဲ႔
တံခါးတစ္ခုကိုအတူေခါက္ေနရတဲ႔ သူေတြခ်င္းပဲေလ။ ။

ကၽြန္မႏွင္႔သူငယ္ခ်င္းမ်ား........

ခ်င္းမိုင္မွာ ၃ လအတူေနခဲ႔တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းမ်ား

Mekong Performing Arts Laboratory

ခ်င္းမိုင္ေရာက္ျမန္မာအႏုပညာရွင္ေတြရဲ႕ေဖ်ာ္ေျဖမွဳ

၅ ရက္ ႏို၀င္ဘာလ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္
Lanna Western Art School
Chiang Mai

မနက္ျဖန္မ်ားစြာရဲ႕လူ….

မနက္ျဖန္မ်ားစြာရဲ႕လူ….

မင္းကိုငါ မေတြးမိဘူး
ဒါေပမဲ႔ ငါ႔အာရံုေတြထဲမွာ
မင္းရဲ႕သ႑ာန္က မားမတ္စြာသူရဲေကာင္းဆန္ေနလိုက္ေနပံုမ်ား။

တစ္ခါတေလဆို တိတ္ဆိတ္ျငိမ္သက္စြာ
အျပစ္ကင္းစင္ ၾကည္ၾကည္လင္လင္
ငါ႔အနားက နတ္လုလင္တစ္ပါးရယ္။

မင္းရဲ႕ေတးသံမွာ ငါကညင္ညင္သာသာစီးဆင္းလို႔
မင္းရဲ႕စကားသံမွာ ျငိမ္႔ျငိမ္႔ေညာင္းေညာင္းေမ်ာပါလို႔
ျပတ္ထင္လွတဲ႔သက္တန္႔တရွိုက္မွာ
အရူးအမူးျဖစ္သြားလိုက္တာ
အညတရဆန္တယ္ဆိုလည္းဆိုေစေတာ႔။

ေလာကၾကီးကိုိုက ျပကြက္ေတြဆန္းေနတတ္ေတာ႔
ရင္တစ္ေဆာင္လံုးလည္းတခမ္းတနားပါပဲ
အရုပ္ၾကိဳးျပတ္ရွိဳက္လိုက္ရတဲ႔ သက္ျပင္းေတြက
မနက္ျဖန္ေတြထဲ အစီအစဥ္တက်သိမ္းပိုက္လို႔
နယ္ေျမသစ္စကားလံုးတစ္ခု ငါဖန္တီးရဲခဲ႔ေလၿပီ။ ။


လရိပ္ျပာ